Samochody amerykańskie cechują linie proste i raczej kanciaste, przy czym przeważają nadwozia pontonowe z trapezową kabiną, często o złagodzonej linii spływu dachu w kierunku tyłu. Górny obrys kształtu pontonowego tylko nieznacznie zakrzywia się na końcach ku dołowi. Boczną powierzchnie z reguły przecinają dodatkowe linie proste, poziome lub prawie poziome, podkreślające smukłość sylwetki. Osłony silników i pokrywy bagażników dzięki znacznej szerokości nadwozi są wielkimi, prawie płaskimi prostokątami. Niektóre wytwórnie europejskie przeszły również na sylwetki przypominające typowe nadwozia amerykańskie, lecz odpowiednio mniejsze. Choć nadwozia takie są bardzo niskie i maja niewielkie powierzchnie czołowe, jednak wyraźne odstępstwa od kształtów aerodynamicznych przyczyniają się do zwiększenia oporów powietrza. Ostatnio zaznacza się wyraźna tendencja do upraszczania kształtów nadwozi samochodów amerykańskich, przy czym modne do niedawna duże płetwy tylne ulegają zmniejszeniu. Na uwagę zasługuje sylwetka samochodu CHRYSLER Turboflite o nadwoziu zaprojektowanym przez włoską firmę Ghia, odbiegająca od dzisiejszych wzorów. DOŚĆ charakterystyczne są ostatnie zmiany w kształtach nadwozi samochodów produkcji brytyjskiej, które upodobnily się do pojazdów kontynentalnych oraz amerykańskich, zwłaszcza compact. Szczególnie udana jest sylwetka samochodu JAGUAR Mark X. Samochody średniej klasy europejskiej mają z reguły nadwozia o spokojnych kształtach, przeważnie pontonowych. Obecnie tylko niektóre duże samochody mają nadwozia nieniosące, przeważnie ze względu na łatwość produkowania różnych modeli bazowanych na jednym typie podwozia ramowego. Natomiast nadwozia średnich i małych samochodów osobowych, wytwarzanych w dużych seriach, są z reguły samoniosące. Spotyka się jednak wyjątki, np. półniosące nadwozie BM W 700 kabriolet, wzmocnione elementami ramowymi ze względu na osłabienie wynikające z braku sztywnego dachu. [patrz też: okręgowa stacja kontroli pojazdów, regeneracja przekładni kierowniczych, regeneracja turbin ]