Spotykane obecnie w praktyce samochody gaśnicze wyposaża się w wysokowydajne pompy odśrodkowe, którym stawia się na ogół dość podobne wymagania (wydajność 0,6. . .2,5 m3/min, ciśnienie tłoczenia 7. . . 18 kG/cm2). Z uwagi na duże zapotrzebowanie mocy, do napędu takiej pompy wykorzystuje się zwykle silnik napędowy samochodu gaśniczego, w związku z czym określa się ją jako autopompę. Ze względu na miejsce wbudowania w samochodzie gaśniczym, ogólnie rozróżnia się pompy przednie, środkowe i tylne. Umieszczenie pompy z przodu samochodu gaśniczego ułatwia dostęp do niej i obsługę, przy czym stosunkowo najprostszy jest sposób jej napędu poprzez sprzęgło, od walu korbowego silnika. Przednia pompa wykazuje jednak duża skłonność do zamarzania, a ponadto jest szczególnie narażona na uszkodzenia mechaniczne, np. podczas przejeżdżania samochodu gaśniczego przez przeszkody. Środkowe umieszczenie pompy eliminuje wspomniane niedogodności, lecz przeważnie utrudnia dostęp do pompy, a nawet i jej obsługę. Najczęściej spotyka się samochody gaśnicze o pompach wbudowanych z tyłu, co zapewnia stosunkowo najwięcej korzyści, jednak kosztem skomplikowania układu napędowego pompy. Często spotyka sie również samochody gaśnicze wyposażone w pompy napędzane przez oddzielne szybkobieżne silniki tłokowe lub turbinowe — czyli tzw. motopompy — umieszczane z reguły z tyłu, Motopompa daje się przeważnie zdejmować i przeciągać lub przenosić w najbardziej dogodne miejsce. Spotyka się również i motopompy instalowane na stałe w samochodach gaśniczych, Ostatnio szybko rozpowszechniają sie motopompy o napędzie turbospalinowym — z uwagi na lekkość i dużą moc. Znaczną większość samochodów gaśniczych stanowią pojazdy „pierwszej pomocy” wyposażone w zbiorniki wody. Samochód taki przewozi własny zapas wody w ilości 2 . . . 3 ma, co w ciągu kilkunastu sekund po dojechaniu na miejsce pożaru pozwala na wejście do akcji. [więcej w: opony do wózków widłowych, nauka jazdy szczecin, Suzuki Maruti 800 ]