Zadaniem mechanizacji robót transportowych jest uzyskanie najwyższej wydajności przy najmniejszym nakładzie pracy sprzętu, obsługi i paliwa, a więc przy najmniejszych kosztach. Rzecz jasna, że mówiąc o maksymalnej wydajności sprzętu powinno mieć się na uwadze racjonalne wykorzystanie sprzętu bez jego przeciążenia. Największą wydajność taboru transportowego uzyskuje się przy kompleksowej mechanizacji robót transportowych. Podstawą zarówno do analizowania, jak i do ustalania wydajności transportowej całego parku transportowego jest znajomość wydajności teoretycznej oraz wydajności praktycznej (osiągalnej) poszczególnych jednostek parku transportowego. Rozważając wydajność poszczególnych rodzajów środków transportowych podzielimy je na dwie grupy, a mianowicie: a) środki transportowe o pracy cyklicznej – nieciągłej, b) środki transportowe o pracy ciągłej. a. Wydajność środków transportowych o pracy cyklicznej Wydajność teoretyczna Na każdy cykl środka transportowego składa się: 1) podstawienie środka transportowego pod załadowanie, 2) ładowanie, 3) przemieszczenie materiałów, 4) wyładowanie, 5) powrót na miejsce poboru nowej porcji materiałów. Do obliczania wydajności środków transportowych o charakterze pracy cyklicznej można posługiwać się następującymi podstawowymi wzorami: G = P: n m3/godz G = P> n Tigodz gdzie: Pr – pojemność roboczą naczynia środka transportowego VT m, 11 – wielokrotność powtarzalnych cykli na godzinę, y – ciężar objętościowy w tonach jednego m materiału [przypisy: parking automatyczny, nauka jazdy szczecin, opony do wózków widłowych ]